Pogacar schenkt fietsbril aan zoontje Van Aert na tactische keuze

By Daan de Vries — 23 August 2026 — 4 min read

Tactische afwegingen in de finale

In de tweede etappe van de Vuelta lanceerde Wout van Aert een aanval op een korte slotklim, op ongeveer 2,5 kilometer van de finish. Tadej Pogacar was de enige renner die kon volgen, maar hij weigerde om mee te werken aan de kop. Dit leidde ertoe dat de twee renners even later weer werden ingerekend door het peloton.

Na de etappe sprak Pogacar zijn excuses uit tegenover Van Aert. “Sorry dat ik niet overnam,” zei hij. Van Aert reageerde hierop met een knipoog: “Je rijdt met iedereen behalve met mij.” Het was duidelijk dat Pogacar een schuldgevoel overhield aan zijn beslissing om niet mee te werken in de ontsnapping.

Pogacar legde zijn tactiek uit door te stellen dat zijn benen leeg waren toen hij bij Van Aert kwam. Hij wist dat als hij wilde winnen, Van Aert degene moest zijn die het tempo bepaalde. Pogacar twijfelde of hij het had kunnen afmaken als hij wel had meegewerkt, en beschreef de situatie als “fiftyfifty” wat betreft de juiste aanpak. Hij merkte ook op dat Lidl-Trek snel dichterbij kwam achter hen.

Van Aert zelf kon de tactiek van Pogacar plaatsen. Hij wilde aanvallen en zag dat zijn voorsprong op Pogacar iets te klein was, waardoor hij even wachtte op de top. Toen Pogacar niet wilde overnemen, dacht Van Aert direct aan zijn ploeggenoot Matthew Brennan, die achter hen reed en goed kon sprinten.

Een gebaar van verzoening

Als blijk van goedmaking schonk Pogacar zijn fietsbril aan het vijfjarige zoontje van Van Aert, Georges. “Ik hoop dat ik daarmee zijn dag gemaakt heb,” glimlachte de regerend wereldkampioen. Dit gebaar volgde op de tactische beslissing van Pogacar om niet mee te werken in de finale van de etappe.

De actie van Pogacar werd gezien als een manier om zijn spijt te betuigen voor zijn keuze om niet mee te rijden. Het moment, waarbij Pogacar zijn zonnebril op het hoofd van Georges zette, werd afgesloten met een high five. Dit zorgde voor een tevreden Georges, en ook Van Aert was ondanks het uitblijven van een ritzege een tevreden man.

Uiteindelijk kwam Pogacar als derde over de streep. De topfavoriet in de Vuelta zag hoe Van Aerts ploeggenoot Matthew Brennan de sterkste was in de sprint van een uitgedund peloton. Brennan’s sprint werd als indrukwekkend beschreven, waarbij renners als Mads Pedersen en Pogacar zelf in zijn wiel stierven na een pittige finale. Brennan gaf aan dat hij zichzelf op training de vernieling in rijdt met sprints van twintig seconden.

Pogacar behield de leiding in het algemeen klassement na deze etappe. De kopman van UAE Team Emirates heeft een voorsprong van negen seconden op Van Aert, die naar de tweede plaats in het klassement klom. Van Aert eindigde als achtste in de openingstijdrit, op negen seconden achterstand van Pogacar.

De openingstijdrit en ambities

Nog geen 24 uur voor de bewuste etappe had Pogacar de openingstijdrit in Monaco gewonnen. Hij versloeg Ethan Hayter met een verschil van slechts negen honderdsten van een seconde. Pogacar gaf aan dat hij het verschil maakte op het meest technische deel van het parcours, vlak voor zijn appartement, waar hij veel vertrouwen had en goede lijnen reed.

Van Aert deelde dit gevoel na de tijdrit niet volledig. Hoewel zijn benen goed aanvoelden, meende hij dat hij tijd verloor in de bochten door minder risico te nemen. Het parcours van de tijdrit was al enkele dagen onderwerp van gesprek in Monaco, waarbij Van Aert het op het randje vond voor een tijdrit. Trainer Mathieu Heijboer van Van Aert vond het parcours niet groterondewaardig, en er werd opgemerkt dat de organisatie geluk had dat het droog was, anders had de tijdrit op een fiasco kunnen uitdraaien.

Van Aert had voor de start van de Vuelta zijn ambitie uitgesproken om de rode trui te veroveren. Voor de tweede etappe was het plan om bonificatieseconden te sprokkelen om Pogacar uit de trui te rijden. Ploegleider Frans Maassen bevestigde dat het idee was om vol voor de ritzege te gaan met Van Aert, omdat hij de etappe moest winnen om de rode trui te pakken. Ondanks dat de ritzege uitbleef, was Van Aert trots op zijn ploeggenoten, vooral na de overwinning van Brennan.

De tactische beslissing van Pogacar om niet mee te rijden met Van Aert werd door sommigen gezien als het grootste compliment dat Van Aert kon krijgen, omdat het suggereerde dat Pogacar bang was om te verliezen als hij wel meewerkte. Van Aert zelf was naar eigen zeggen een beetje verrast en teleurgesteld door Pogacars keuze. Ondanks het missen van de ritzege en de rode trui, waren er twee tevreden Van Aerts in de finishzone van Manosque, mede dankzij de overwinning van Brennan.

De mogelijkheid voor Van Aert om alsnog voor de rode trui te gaan, werd niet volledig uitgesloten. Er werd gesproken over een “waterkansje” voor de lopende aankomst bergop in Font Romeu, die als lastig maar niet extreem steil werd beschreven, afhankelijk van hoe de klassementsmannen zouden koersen de dag voor Andorra.

Source: nu.nl